ARAP BAHARI SONRASINDA İSRAİL'İN ULUSAL GÜVENLİK POLİTİKASINI                 KAVRAMSALLAŞTIRMAK

Özet
Arap Baharı, toplumsal ayaklanmalar dominoları olarak, şimdiye kadar Arap coğrafyasındaki pek çok devleti derinden etkilemiştir. Bunlardan Tunus ve Mısır gibi bazıları görece demokratik dönüşümlere ve Suriye ve Yemen gibi bazıları ise, üzücü olarak, uzun süredir devam eden iç savaşlara sürüklenmişlerdir. Bugün artık kimse küresel ve bölgesel güçlerin bölge çapındaki jeopolitik paylaşımından ziyade dönüştürücü bir güç olarak Arap Baharı’nın normativitesinin devam eden bir süreç olduğundan bahsedemez. Bugünlerde, bölgeye komşu ya da bölgede bulunan ülkelerin hemen hemen hepsi Arap Baharı’nın ürettiği meydan okumalardan olan DAEŞ gibi yeni tehdit tipleriyle mücadele etmeye çalışıyor. Dahası, İsrail gibi bölgesel ‘olağan şüpheli’ olan bunlardan biri, genellikle gelişmeleri bir kenardan seyretti. Fakat bu, her ne olurlarsa olsunlar bölgedeki benzer ülkelere faydalı bir dış politika davranışı değildir. Sonuç olarak, kendisinin güncel ulusal güvenlik politikasını kristalize edebilmek için İsrail’in Arap Baharı’nın ürettiklerine verdiği reaksiyonları kavramsallaştırmaya ihtiyacımız var. Bunu yapmak için üç ana örnekleme sahibiz: Mısır ‘Devrimi’ (ve karşı-devrimi), Suriye Krizi ve İran ‘tehdidi’.

Anahtar Kelimeler: Arap Baharı, İsrail, Ulusal Güvenlik

CONCEPTUALIZING ISRAELI SECURITY POLICIES IN POST-ARAB SPRING ERA

Abstract
the Arabic geography up to now. Few have been drawn to relatively democratical transformations like Tunis, Egypt and some, regrettably, to long standing civil wars like Syria, Yemen etc. Today, one can not talk about an ongoing process of the Arab Spring’s normativity as a transformative power in societies around rather a regionwide geopolitical sharing by both global and regional powers. Nowadays, almost all of the nearer countries surrounding the region or located within, are trying to cope the challenges Arab Spring generated such as DAESH, new-born threat types. Also, one of them as a regional ‘usual suspect’ like Israel has generally viewed the developments as a bystander. However, this is not a beneficial foreign policy behaviour for such countries in the region whatever they are. So, we need to conceptualize the reactions of Israel given to Arab Spring products due to crystallize its current national security policy. To do so, we have three main samples, Egyptian ‘revolution’ (and also counter-revolution), Syrian Crises and Iranian ‘threat’.

Keywords: Arab Spring, Israel, National Security